Kroniek en geschiedenis
In onze kroniek vertellen we het verhaal van de Queer Volleyball League vanaf het begin tot nu – jaar na jaar, seizoen na seizoen.
De Queer Volleyball League e.V. is ontstaan uit de gezamenlijke wens voor een open, inclusieve en tegelijk sportief ambitieuze competitieomgeving. Sinds de oprichting als Schwul-Lesbische Volleyball Liga e.V. heeft de QVL zich voortdurend verder ontwikkeld en haar structuren geprofessionaliseerd.
Hier lees je hoe een aanvankelijk Duitstalige liga is uitgegroeid tot een Europees netwerk van queer volleybalteams, welke ontwikkelingen er waren rond groepen, spelvormen en locaties, en welke teams de kampioenstitels hebben veroverd.
De kroniek bundelt herinneringen, records en bijzondere momenten: ze laat zien hoeveel verenigingen en mensen deze liga door de jaren heen hebben gevormd en hoe sterk zichtbaarheid, diversiteit en fair play centraal staan.
Onderaan de pagina kun je alle kampioenen van de liga tot nu toe ontdekken, evenals de eindstanden van alle groepen uit de afgelopen jaren – ideaal om door uitslagen te snuffelen, oude rivaliteiten weer te laten opleven of de eigen teamgeschiedenis te volgen.
1991–1992 | Oprichting en conceptfase
Oorspronkelijk was de competitie gepland als een pan-Europese competitie onder de vlag van de European Gay & Lesbian Sport Federation (EGLSF). Bij gebrek aan interesse uit de buurlanden begonnen eind 1991 de voorbereidingen voor een nationale homoseksuele volleybalcompetitie in Duitsland. Het initiatief kwam van SC Janus Köln. Samen met de Bonner Hupfdohlen, VC Phönix Düsseldorf en de Frankfurter Volleyball Verein werden in februari 1992 in Düsseldorf de grondslagen en regels vastgesteld. Verenigingen in het Duitstalige gebied werden uitgenodigd om deel te nemen – met grote respons: 5 A-teams, 10 BB-teams en 3 B-teams meldden zich aan.
1992 | Eerste voorbereidingstoernooi en ligastructuur
Vanwege het hoge aantal aanmeldingen in speelklasse BB werd op 7 en 8 november 1992 een voorbereidingstoernooi georganiseerd in Frankfurt en Düsseldorf. De Bonner Hupfdohlen kwalificeerden zich als beste team voor Groep A, terwijl de drie laatst geplaatste teams in het seizoen 1993 in Klasse B startten. Alle andere teams bleven in Level BB – de basisstructuur van de competitie was daarmee vastgesteld.
1993 | Eerste volledige seizoen
18 teams uit 11 clubs komen uit in drie groepen. De Bonner Hupfdohlen stellen het sterkste team van het seizoen.
1994 | Verdere groei
23 teams van 14 verenigingen doen mee. AufRuhr I uit Bochum pakt de titel.
1995 | Berlijn aan de top
22 teams uit 13 verenigingen starten. Vorspiel Berlin wint het seizoen.
1996 | Internationalisering en naamsverandering
Met “Pink Chocolate” uit Basel neemt voor het eerst een Zwitsers team deel; in totaal spelen er 27 teams van 18 verenigingen in vijf groepen. Vorspiel Berlin wint opnieuw. In november wordt de competitie omgedoopt tot de “Schwul-Lesbische Volleyball Liga”. Met Aufschlag Wien is voor het eerst ook Oostenrijk vertegenwoordigd.
1997 | Oprichting vereniging besloten
AufRuhr I wint na twee tweede plaatsen voor het eerst de hoogste speelklasse. Tijdens het Captains Dinner in november wordt de oprichting van een geregistreerde vereniging (e.V.) besloten.
1998 | Nieuwe categoriestructuur
34 teams starten in een A-, twee B- en drie C-categorieën. FVV I uit Frankfurt wint voor het eerst Level A.
1999 | Frankfurt verdedigt titel
36 teams nemen deel. FVV I uit Frankfurt wint opnieuw Level A.
2000 | Millenniumseizoen
36 teams spelen in de competitie. De Neckarnixen uit Stuttgart worden winnaar in Level A.
2001 | Opnieuw Frankfurt voorop
37 teams nemen deel. FVV I uit Frankfurt wordt opnieuw kampioen in Level A.
2002 | Deelname vanuit Praag
35 teams starten, voor het eerst is er een team uit Praag bij. De Neckarpritschen uit Stuttgart winnen Level A.
2003 | Frankfurt domineert
36 teams nemen deel. FVV I – Loreley uit Frankfurt wint de hoogste speelklasse.
2004 | Introductie van klasse B+
40 teams doen mee, tussen A en B wordt de nieuwe klasse B+ ingesteld. FVV I – Loreley verdedigt de titel.
2005 | Record en vrouwencompetitie
47 teams aan de start, voor het eerst is er een vrouwencompetitie. Salt&Lemon Düsseldorf wint bij de vrouwen, de Neckarpritschen Stuttgart bij de heren A.
2006 | Nieuwe titelhouders
44 teams nemen deel. Queerpass Dresden wint bij de vrouwen, SC Janus Köln bij de heren A.
2007 | 50 teams – nieuw record
50 teams, waaronder vijf vrouwenteams, gaan van start. Een team uit Regensburg doet voor het eerst mee. Queerpass Dresden (vrouwen) en München I (heren) worden kampioen.
2008 | Structuuraanpassingen
46 mannenteams nemen deel, groep B+ wordt in twee poules verdeeld. Voor het eerst zijn er teams uit Zürich en Trier bij. Bij gebrek aan aanmeldingen vindt er geen vrouwencompetitie plaats. SC Janus Köln wordt kampioen.
2009 | Verdere groei bij de mannen
49 mannenteams gaan van start, voor het eerst met een team uit Oldenburg. Er is geen vrouwencategorie. München I wordt kampioen.
2010 | 51 teams en vier C-groepen
De C-klasse wordt opgedeeld in vier groepen. Kampioen wordt SC Janus Köln.
2011 | Titelverdediging
48 mannenteams nemen deel. SC Janus Köln verdedigt de titel.
2012 | Frankrijk en vrouwen-comeback
48 mannen- en drie vrouwenteams starten, voor het eerst is Frankrijk vertegenwoordigd. Nimm Du-Hamburg wint bij de vrouwen, Gay Sport Zürich bij de mannen.
2013 | Vijf landen vertegenwoordigd
Vier vrouwen- en 48 mannenteams uit Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Frankrijk en Tsjechië doen mee. SC Janus Köln wordt kampioen.
2014 | Sterke groei
Vier vrouwen- en 56 mannenteams gaan van start. Stets Bemüht Bremen wint bij de vrouwen, Bella Block International uit Hamburg bij de heren.
2015 | Meer dan 60 teams
Vijf vrouwen- en 61 mannenteams uit zes landen nemen deel. Stets Bemüht Bremen (vrouwen) en Bella Block International (heren) verdedigen hun titels.
2016 | Verdere stijging
Vijf vrouwenteams en 62 herenteams gaan van start. Bij de vrouwen winnen de Babajagas Berlin, bij de mannen pakt Bella Block International de derde titel op rij.
2017 | Eerste volledige vrouwencompetitie
Zes vrouwenteams vormen voor het eerst een volledige competitie. De Babajagas verdedigen hun titel. Met Volup Warsaw doet voor het eerst een Pools team mee. Aufschlag Wien I wordt heren-kampioen.
2018 | Titel naar Polen
Vijf vrouwen- en 57 mannenteams doen mee. De Babajagas winnen voor de derde keer op rij. Volup Warsaw haalt voor het eerst de herentitel naar Polen.
2019 | Dalende cijfers
Vijf vrouwenteams en 52 mannenteams gaan van start. Volup Warsaw trekt zich terug. De Babajagas (vrouwen) en Bella Block International (heren) winnen de kampioenstitels.
2020 | Afgelasting door pandemie
Vanwege de COVID-19-pandemie wordt het hele seizoen afgelast.
2021 | Competitie onder beperkingen
Vier vrouwen- en 29 herenteams doen mee onder strenge voorwaarden. Sommige poules slaan een seizoen over of spelen een verkorte competitie. De Babajagas worden opnieuw kampioen. Bij de heren wordt, door het ontbreken van competitie in A en B+ West, het team Berliner Vögel(n) uit B+ Ost tot kampioen uitgeroepen.
2022 | Herstart onder hygiëneregels
Ondanks de aanhoudende pandemie maakt een hygiëneconcept weer regulier spelen mogelijk.
2023 | Herstart zonder beperkingen
63 teams uit vijf Europese landen nemen deel, waaronder voor het eerst drie teams uit Polen. Er wordt gespeeld in vier divisies met in totaal elf groepen. Ook in het bestuur worden twee posities nieuw bezet. Nieuw is de Q-CUP als bekercompetitie van de liga.
2024 | 69 herenteams – geen vrouwencompetitie
69 herenteams nemen deel aan de competitie en onderstrepen de aanhoudend hoge deelname. Helaas komt er dit seizoen geen vrouwencompetitie tot stand.
2025 | Recorddeelname en nieuwe naam
Met 81 teams bereikt de competitie een nieuw hoogtepunt. Voor het eerst treedt ze op onder de nieuwe naam “Queer Volleyball League” – een duidelijk teken van diversiteit, openheid en de consequente doorontwikkeling van de voormalige Schwul-Lesbische Volleyball Liga. De FLINTA*-divisie viert haar comeback, de Dragonhearts uit Berlijn winnen het seizoen. In de All-Gender-klasse verovert Bella Block International voor de zesde keer de titel.
2026 | Groei, rebranding en verdere internationalisering
Met 87 teams behaalt de Queer Volleyball League opnieuw een deelnemersrecord. De rebranding is succesvol afgerond, en de QVL presenteert zich met een nieuwe huisstijl en een gemoderniseerde uitstraling. Voor het eerst neemt een team uit Zweden deel aan de competitie, bovendien keert Frankrijk met een team uit Parijs terug in de league – een verder teken van de groeiende Europese verbinding.
2026 | Raise The Roof is KAMPIOEN – FLINTA*
Wat een debuut: het team Raise The Roof van SC JANUS Köln stelt bij zijn eerste deelname aan de FLINTA*-klasse direct de kampioenstitel veilig.
Hiermee wint Raise The Roof meteen de eerste kampioenstitel in de geschiedenis van het team. Een geweldig succes, dat met veel inzet, teamgeest en passie is behaald.
2026 | Bella Block International is KAMPIOEN – ALL GENDER
Ook in de ALL GENDER speelklasse staat de kampioen vast: BELLA BLOCK INTERNATIONAL verzekert zich op de 3e speeldag opnieuw van de koppositie en daarmee van de titel. Tot het einde bleef het spannend, maar de veelwinnaars zetten door en vieren hun al achtste kampioenstitel in de ALL GENDER speelklasse. Een sterk resultaat dat de indrukwekkende titelreeks van het team overtuigend voortzet.
2026 | Flower Rangers Berlin winnen de Q-CUP
De Q-CUP 2026 gaat naar de FLOWER RANGERS BERLIN! Bij de vierde editie van de Q-CUP is er daarmee voor de vierde keer een nieuwe kampioen. Voor de Flower Rangers is het de volgende grote prestatie in een indrukwekkend seizoen: Nog maar twee weken geleden verzekerde het team zich van de groepswinst in B NORTH en daarmee de promotie naar Level A. Na drie opeenvolgende promoties van Level D naar Level A bekronen de Flower Rangers hun reis nu met de eerste titel in de QVL. Een geweldig succes! 🏆🌸
