Kronika i historia

Początkowo liga była planowana jako ogólnoeuropejskie rozgrywki pod egidą European Gay & Lesbian Sport Federation (EGLSF). Z powodu braku zainteresowania ze strony krajów sąsiednich, pod koniec 1991 roku rozpoczęto przygotowania do stworzenia krajowej gejowskiej ligi siatkówki w Niemczech. Inicjatywa wyszła od SC Janus Köln. Wspólnie z Bonner Hupfdohlen, VC Phönix Düsseldorf i Frankfurter Volleyball Verein w lutym 1992 roku w Düsseldorfie ustalono podstawy i zasady. Kluby z obszaru niemieckojęzycznego zostały zaproszone do udziału – z dużym odzewem: zgłosiło się 5 drużyn A, 10 drużyn BB i 3 drużyny B.

Ze względu na dużą liczbę zgłoszeń w klasie rozgrywkowej BB w dniach 7 i 8 listopada 1992 zorganizowano turniej przygotowawczy we Frankfurcie i Düsseldorfie. Bonner Hupfdohlen zakwalifikowali się jako najlepsza drużyna do grupy A, natomiast trzy zespoły z końca tabeli rozpoczęły sezon 1993 w klasie B. Wszystkie pozostałe drużyny pozostały na poziomie BB – w ten sposób ustalono podstawową strukturę ligi.

18 drużyn z 11 klubów rywalizuje w trzech grupach. Bonner Hupfdohlen tworzą najsilniejszą drużynę sezonu.

Biorą udział 23 zespoły z 14 klubów. Tytuł zdobywa AufRuhr I z Bochum.

Startują 22 zespoły z 13 klubów. Sezon wygrywa Vorspiel Berlin.

Z Bazylei po raz pierwszy bierze udział szwajcarska drużyna „Pink Chocolate”. Łącznie gra 27 zespołów z 18 klubów w pięciu grupach. Vorspiel Berlin ponownie wygrywa. W listopadzie liga zostaje przemianowana na „Gejowsko-Lesbijską Ligę Siatkówki”. Dzięki Aufschlag Wien po raz pierwszy reprezentowana jest także Austria.

Po dwóch drugich miejscach z rzędu AufRuhr I po raz pierwszy wygrywa najwyższą klasę rozgrywkową. Podczas Captains Dinner w listopadzie podjęto decyzję o założeniu zarejestrowanego stowarzyszenia (e. V.).

34 zespoły startują w jednej kategorii A, dwóch kategoriach B i trzech kategoriach C. FVV I z Frankfurtu po raz pierwszy wygrywa poziom A.

Udział bierze 36 drużyn. FVV I z Frankfurtu ponownie wygrywa poziom A.

W lidze gra 36 drużyn. Neckarnixen ze Stuttgartu zostają zwycięzcami na poziomie A.

Startuje 37 drużyn. FVV I z Frankfurtu ponownie zostaje mistrzem w poziomie A.

Startuje 35 drużyn, po raz pierwszy bierze udział drużyna z Pragi. Neckarpritschen ze Stuttgartu wygrywają poziom A.

36 drużyn bierze udział. FVV I – Loreley z Frankfurtu wygrywa najwyższą klasę rozgrywkową.

Startuje 40 zespołów, między klasami A i B powstaje nowa klasa B+. FVV I – Loreley broni tytułu.

Startuje 47 drużyn, po raz pierwszy utworzono ligę kobiet. Wśród kobiet zwycięża Salt&Lemon Düsseldorf, a wśród mężczyzn A – Neckarpritschen Stuttgart.

44 drużyny biorą udział. Queerpass Dresden wygrywa w kategorii kobiet, SC Janus Köln w kategorii mężczyzn A.

Startuje 50 zespołów, w tym pięć drużyn kobiecych. Zespół z Ratyzbony bierze udział po raz pierwszy. Mistrzami zostają Queerpass Dresden (kobiety) i München I (mężczyźni).

46 drużyn męskich bierze udział, grupa B+ zostaje podzielona na dwie grupy. Po raz pierwszy biorą udział drużyny z Zurychu i Trewiru. Z powodu braku zgłoszeń nie odbywają się rozgrywki kobiet. Mistrzem zostaje SC Janus Köln.

Startuje 49 męskich drużyn, po raz pierwszy z zespołem z Oldenburga. Nie ma kategorii kobiet. München I zostaje mistrzem.

Klasa C zostaje podzielona na cztery grupy. Mistrzem zostaje SC Janus Köln.

W zawodach bierze udział 48 męskich drużyn. SC Janus Köln broni tytułu.

Startują 48 męskie i trzy kobiece drużyny, po raz pierwszy Francja bierze udział. Nimm Du-Hamburg wygrywa wśród kobiet, Gay Sport Zürich wśród mężczyzn.

Cztery drużyny kobiece i 48 męskich z Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Francji i Czech biorą udział. Mistrzem zostaje SC Janus Köln.

Startują cztery drużyny kobiece i 56 męskich. Wśród kobiet wygrywa Stets Bemüht Bremen, a wśród mężczyzn Bella Block International z Hamburga.

Pięć drużyn kobiecych i 61 męskich z sześciu krajów bierze udział. Stets Bemüht Bremen (kobiety) i Bella Block International (mężczyźni) bronią swoich tytułów.

Startuje 5 drużyn kobiecych i 62 męskie. Wśród kobiet wygrywają Babajagas Berlin, a u mężczyzn Bella Block International zdobywa trzeci tytuł z rzędu.

Sześć drużyn kobiecych po raz pierwszy tworzy pełny sezon. Babajagi bronią tytułu. Po raz pierwszy bierze udział polska drużyna – Volup Warsaw. Aufschlag Wien I zostaje mistrzem mężczyzn.

W turnieju biorą udział pięć drużyn kobiecych i 57 męskich. Babajagi wygrywają po raz trzeci z rzędu. Volup Warsaw po raz pierwszy zdobywa męski tytuł dla Polski.

Pięć drużyn kobiecych i 52 męskie drużyny startują. Volup Warsaw wycofuje się. Babajagi (kobiety) i Bella Block International (mężczyźni) zdobywają tytuły mistrzowskie.

Z powodu pandemii COVID-19 cały sezon zostaje odwołany.

Cztery drużyny kobiece i 29 męskich bierze udział na rygorystycznych zasadach. Niektóre grupy robią przerwę albo grają w skróconej formule. Babajagas ponownie zostają mistrzyniami. Wśród mężczyzn, z powodu braku rozgrywek w A i B+ West, na mistrza zostaje ogłoszona drużyna Berliner Vögel(n) z B+ Ost.

Pomimo trwającej pandemii koncepcja higieny umożliwia ponownie regularne rozgrywki.

W rywalizacji bierze udział 63 zespoły z pięciu krajów europejskich, w tym po raz pierwszy trzy drużyny z Polski. Rozgrywki toczą się w czterech dywizjach obejmujących łącznie jedenaście grup. W zarządzie również obsadzono dwa nowe stanowiska. Nowością jest wprowadzenie Q-CUP jako rundy pucharowej ligi.

W rozgrywkach bierze udział 69 drużyn męskich, co potwierdza nadal wysoką frekwencję. Niestety w tym sezonie nie udało się utworzyć ligi kobiet.

Z 81 zespołami liga osiąga nowy rekord. Po raz pierwszy występuje pod nową nazwą „Queer Volleyball League” – to jasny sygnał na rzecz różnorodności, otwartości i konsekwentnego rozwoju dotychczasowej Gejowsko-Lesbijskiej Ligi Siatkówki. Dywizja FLINTA* świętuje swój powrót, a sezon wygrywają Dragonhearts z Berlina. W klasie rozgrywkowej All-Gender tytuł mistrzowski już po raz szósty zapewnia sobie Bella Block International.

Z 87 zespołami Queer Volleyball League odnotowuje kolejny rekord uczestnictwa. Rebranding zakończył się sukcesem, a QVL prezentuje nową tożsamość wizualną i unowocześniony wizerunek. Po raz pierwszy w rozgrywkach bierze udział drużyna ze Szwecji, a do ligi wraca Francja z zespołem z Paryża – to kolejny znak rosnącej sieci powiązań w Europie.

Co za debiut: Zespół Raise The Roof z SC JANUS Köln zdobywa przy swoim pierwszym udziale w klasie rozgrywkowej FLINTA* od razu tytuł mistrza.

W ten sposób Raise The Roof zdobywa od razu pierwszy tytuł mistrza w historii zespołu. Wspaniały sukces, wypracowany z wielkim zaangażowaniem, duchem zespołowym i pasją.

Także w klasie rozgrywkowej ALL GENDER mistrz jest już znany: BELLA BLOCK INTERNATIONAL ponownie zapewnia sobie pozycję lidera w 3. dniu meczowym, a tym samym tytuł. Do samego końca było emocjonująco, ale obrońcy tytułu biorą górę i świętują już ósmy tytuł mistrzowski w klasie rozgrywkowej ALL GENDER. To mocny wynik, który efektownie przedłuża imponującą serię tytułów zespołu.

Q-CUP 2026 trafia do FLOWER RANGERS BERLIN! Przy czwartej edycji Q-CUP po raz czwarty mamy nowego mistrza. Dla Flower Rangers to kolejny duży sukces w imponującym sezonie: zaledwie dwa tygodnie temu zespół zapewnił sobie zwycięstwo w grupie B NORTH, a tym samym awans do Level A. Po trzech kolejnych awansach z Level D do Level A Flower Rangers wieńczą teraz swoją drogę pierwszym tytułem w QVL. Wielki sukces! 🏆🌸